Onder de 3 – trainingsweek 10

Weer een week trainen voorbij en in de boeken, 1 training minder deze week naar de overgebleven trainingen waren wat langer. Aan het begin van de week was ik wat moe maar tegen het einde van de week ging het beter. Veel wind en regen deze hele week, normaal gesproken vindt ik dat niet erg maar iedere training is toch een beetje teveel van het goede.

Dit is de eerste week waarin het aantal kilometers per week naar een nieuw record opbouwen, dat moet mij dan in de juiste marathon vorm krijgen. De lange duurloop op zondag was flink kouder dan de rest van de trainingen eerder in de week, flink veel wind en regen en nog wat hagelstenen om het feest compleet te maken tijdens mijn 32 kilometer. Ik was vroeg begonnen en na een paar kilometer was ik al compleet verzopen. Dus besloot ik mijn hartslag , tempo enzovoorts niet meer in de gaten te houden en puur op gevoel te gaan lopen. Zorgen dat ik het niet te koud krijg en mezelf ook niet over de kop lopen. Dat ging prima en ik kreeg een mooi tempo te pakken.

Na het eerste deel werd de regen wat minder en kwam zowaar de zon af en toe tevoorschijn. Het ging prima en ook mijn gels bleven goed binnen, dat is toch altijd weer even afwachten. Na afloop was ik niet heel vermoeid en ook mijn spieren waren niet stram of pijnlijk. Wonderbaarlijk genoeg ook de dag erna niet.

Het was ook behoorlijk snel bleek achteraf, het enige wat ik wel had opgelopen is wat schade van het vele water in de vorm van wat kleine stukjes geschuurde huid. Maar dat was gelukkig ook niet al te erg. Een prima week ondanks mijn vermoeidheid aan het begin ervan.

Op naar de volgende week!

Angst

Angst, wat is mijn grootste angst ? Het verliezen van controle, of beter gezegd de illusie van controle. Ik heb altijd zoveel mogelijk controle willen uitoefenen op mijn eigen leven. Vaak tot het uiterste. Dat gecombineerd met het stellen van hoge eisen en verre doelen maakte dat het nogal eens ingewikkeld werd om ook echt controle te hebben. Niet zozeer over je doelen maar over jezelf.

Uiteindelijk is mijn grootste angst dus bewaarheid geworden, ik heb nu maar in beperkte mate controle over mijn leven , de stand van mijn brein varieert per dag en dat maakt dat ik per dag met onverwachte zaken te maken kan krijgen. Natuurlijk doe ik er nu ook van alles aan om dit te controleren, zo zit ik nu eenmaal in elkaar.

Het verschil is echter dat ik niet krampachtig probeer het ten koste van alles, maar dan ook alles om dit te controleren. Ik kan namelijk niet meer doen dan goed plannen, sporten en rust nemen. Het controleren zou namelijk enorm veel energie kosten en die is dus juist schaars.

Het heeft mij geleerd veel meer in het moment bezig te zijn, je kan je leven namelijk niet controleren. Natuurlijk kan je de voorwaarden scheppen om zoveel mogelijk kans te maken om je doelen in het leven te halen, en dat is een houding die ik iedereen aan kan raden. Maar uiteindelijk ben je afhankelijk van zoveel factoren dat er een moment komt dat het niet meer nuttig is om meer te doen om controlere uit te oefenen. Dan kom je terecht in een illusie , waar je steeds verder gaat om een steeds kleiner wordende invloed op uiteindelijk onverwachte gebeurtenissen uit te oefenen.

Energie die je veel beter kunt besteden aan de leuke dingen in het leven, of aan activiteiten die je wel verder brengen dan alleen werken aan controle.

Het is een vreemde gewaarwording om altijd terug te vallen op je oude gewoontes, deels heeft het mij veel gebracht en nog brengen de discipline , wilskracht en de control freak in mijzelf mij nu ook ver. Maar voorheen zaten deze eigenschappen mij ook vaak genoeg dwars. Op een manier waarop ik steeds verder afkwam van de doelen die ik wilde bereiken. Het controleren was een doel op zich. Er zat vaak genoeg geen logica meer in.

Nu is er meer overgave, de frustratie over mijn slecht werkende brein is er nog altijd, ook de acceptatie is nog ver weg. Maar wat ik wel geleerd heb is dat je je energie beter kan steken in de stappen die nodig zijn om je doelen te bereiken dan dat je overdreven veel energie steekt in het controleren van oncontroleerbare omstandigheden of de laatste nutteloze puntjes op de i. Problemen doemen toch wel op, en als die zich voordoen dan maak ik me er dan wel druk om.

Het maakt dat het leven nu gek genoeg veel meer richting heeft en ook meer ontspannen is dan voorheen. Alles gaat alleen op veel kleinere schaal, en in een lager tempo. Onnodige angst is een slechte raadgever, en het werken aan het overwinnen van deze onnodige angst is een enorm waardevol blijvend effect van mijn hersenbeschadiging. Ik betwijfel of ik er anders ooit overheen was gekomen.

Onder de 3 – trainingsweek 2 en 3

Weer een overzicht van mijn trainingsactiviteiten, of liever gezegd een gebrek eraan. Week 2 is grotendeels om zeep geholpen door een flinke voedselvergiftiging. Dus in week 2 slechts 2 trainingen gedaan. Week 3 ging ook nog grotendeels over herstellen en pas aan het eind van de week weer wat kunnen trainen. Een beetje jammer maar gelukkig zit het aan het begin van de trainingen en niet ergens tegen het eind.

Het trainen op zich ging prima, al waren de tempo’s wel wat lager dan beoogd. Maar dat was te danken aan algehele slapte, gek genoeg heb ik er alles bij elkaar een dag of 8 last van gehad.

Ik ben in ieder geval blij weer bezig te zijn en kijk nu al uit naar week 4.

2019 doelstellingen

Een nieuw jaar en nieuwe doelstellingen, voor mij een eerste keer dat ik ze echt hard neerzet. Ik heb altijd wel to do lijsten en ruwe doelen maar nooit echt een vaste lijst. Dit houdt onder andere in dat ik af en toe de focus mis. En dat de to do lijsten veel te lang worden.

Allereerst de financiële kant. Ruwweg te verdelen in lastenverlaging en vermogensopbouw. Voor het onderdeel lastenverlaging kom je al snel uit op de hypotheek, de enige en grootste openstaande schuld. Vorig jaar een flink deel al afgelost en het blijft toch een mooie eenvoudige manier om de maandelijkse lasten naar beneden te krijgen. Nu kom ik echter uit op een punt dat alle andere alternatieven voor wonen die er zijn, huren , ander huis kopen altijd duurder zijn dan mijn huidige woonlasten. De schuld moet natuurlijk worden terugbetaald maar de nadruk ligt daar niet meer op. Andere beleggings categorieën leveren over tijd simpelweg meer op. Het doel voor heel 2019 is 1200 euro extra af te lossen.

Dan is er nog de aandelen en ETF portefeuille, ook daar gaat een vast bedrag per maand heen, verdeeld over ETF’s en zelfgekozen bedrijven waarin ik investeer. Uiteraard blijf ik hierbij letten op de dividenduitkeringen, als onderdeel van mijn passieve inkomensstrategie. Het doel is om de passieve inkomensstroom in de buurt van de 1500 euro te krijgen. Het passieve inkomen uit dividenden is voor 2018 uitgekomen op 1021,80. Het is voor het eerst dat het bedrag boven de 1000 euro zit. Een kleine mijlpaal. Eens kijken of het nieuwe doel te halen is.

Nieuw in 2018 zijn mijn eerste stappen in de optie handel geweest, dat is eigenlijk de grote verrassing gebleken van 2018. Ik schreef voorheen af en toe een optie op een aandeel als ik van plan was deze aan te schaffen. Meestal werd ik er niet aan gehouden en herhaalde ik dit zo af en toe. Na een tijdje heb ik dit dus wat gestructureerder aangepakt en ben ik ook gaan schrijven op de aandelen die ik in bezit heb. Aan het eind van het jaar heb ik daar aan toegevoegd dat ik mijn cash reserve als buffer ben gaan gebruiken om extra opties te kunnen schrijven. Je kan namelijk een redelijk goede inschatting maken of je je cash buffer de komende maand al dan niet nodig hebt. En een deel daarvan kan je dus prima gebruiken om wat extra rendement mee te genereren.

Al met al zijn deze eerste stappen in de opties goed bevallen en hebben heeft dit op het geriskeerde bedrag een rendement van 10,21 % opgeleverd. Wellicht niet heel schokkend maar voor mij genoeg aanleiding om daar in 2019 meer over te leren, ik hou mijn leerproces bij in mijn blogs over opties.

Er zijn dus 3 financiële doelstellingen, blijven aflossen, passief inkomen vergroten en extra inkomen genereren uit opties.

Maar zonder gezondheid heb je niets aan geld, 2018 was weer een leerzaam jaar voor wat betreft de gevolgschade van mijn hersenontsteking. Ik heb her en der teveel hooi op mijn vork genomen en ben mezelf meer dan eens tegengekomen. Voor 2019 is het daarom van belang om bewuster van te zijn. Het eindelijk echt te accepteren dat niet alles meer kan en ook niet door steeds iets meer te willen doen.

De focus ligt dus op sterker worden, mijn linkerzijde meer trainen, beter plannen om zware terugvallen te voorkomen en verder werken aan acceptatie van mijn limieten. In plaats van grote stappen terug naar het begin van mijn revalidatieperiode en de kleine stappen omarmen. Ik zal hier in een latere blog dieper op ingaan. Voor nu wens ik iedereen een gezond en voorspoedig 2019!